Lage kosten, hoog rendement, gelukkige medewerkers

Leiderschap in nood

Concert afgeblazen

Ik had voor deze nieuwsbrief vorige week eerst een andere blog geschreven. Over hoe moeilijk het is een keus te maken om een concert dat we als mannenkoor zouden geven, af te blazen. Weken repeteren, zalen regelen, posters en programmaboekjes drukken, pianist contracteren, extra repetities regelen voor twee koren en een harmonieorkest, enz. Alles voor niets geregeld en in gang gezet, terwijl de motivatie voor de uitvoering groot is. De verwachtingen hooggespannen.

Toch moet je als voorzitter verstandig zijn. Gezondheid gaat boven alles en zeker als je de langere termijn als perspectief neemt wordt natuurlijk direct duidelijk dat je geen risico’s moet nemen.

Geen fysieke contacten meer

Dit weekend heeft het kabinet besloten alles wat contacten tussen mensen mogelijk maakt stil te leggen. Logisch, het virus overleeft immers alleen maar door steeds nieuwe mensen te besmetten. Dat moet stoppen.

Inmiddels zijn we zijn drie fases verder. Het gaat iedereen aan en heeft enorme gevolgen: economisch, sociaal en psychisch. Dit hakt er in.

Onzekerheid

Het kabinet maakt miljarden vrij om bedrijven te helpen. Maar de onzekerheid is groot. Hoe lang gaat het duren? Wat is de bedrijfseconomische schade? Hoeveel krijg ik gecompenseerd, als ik het al krijg? Hoe moet dat dan? Wat zijn de gevolgen op de langere termijn? Wat ga ik intussen doen? Om gek van te worden.

De curve van het aantal besmettingen stijgt inmiddels snel. Wanneer is de piek en hebben we het ergste gehad?
Precies omgekeerd is de curve van het aantal bedrijven en bedrijfjes (zzp-ers) in nood. Wanneer is het diepste punt van het dal bereikt en klimmen we er weer langzaam uit?

Collectief probleem vraagt collectieve oplossing

Inmiddels zijn we ons bewust dat dit het probleem van iedereen is. Niet meer ver weg alleen van de Chinezen, of, al dichterbij, van de Italianen, of Brabanders…..
Er ontstaat een collectief verantwoordelijkheidsgevoel. We beseffen dat dit een probleem is dat groter is dan we individueel aankunnen. Dat vraagt om goed leiderschap, maar vooral om een collectieve aanpak, al dan niet verplicht door de overheid.

Ik geloof in collectiviteit. Veel meer vraagstukken zijn te complex om alleen op te lossen. Ondanks de ellende die Corona (Covid 19) oplevert, geeft de collectiviteit in de aanpak mij hoop en vertrouwen. Wij als mensheid zijn vindingrijk en veerkrachtig. We vinden steeds weer oplossingen voor steeds moeilijker opgaven. Maar dan moeten we wel samenwerken, delen en leren van elkaar. Dit vraagt goed leiderschap.
Ik geloof dat ‘samenwerken’ in de juiste samenstelling uiteindelijk de meest vruchtbare weg naar de toekomst is.

Wij werken binnen onze ‘coöperatie’ al lang intensief samen en weten hoe effectief dat is. Ondanks Corona blijven we elkaar opzoeken ook al doen we dat inmiddels digitaal op veilige afstand van elkaar. We hopen elkaar weer snel een ‘hand’ te kunnen geven.

Veel wijsheid en sterkte!

Deel dit met je vrienden

Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter
Share on linkedin
LinkedIn
Share on email
Email

Gerelateerde blogposts